ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Κανένα γράμμα μου δεν πήρες  φίλη μου  κι αν έφτασαν στα χέρια σου, ξέρω_ δεν τα άνοιξες ποτέ. Μη θαρρείς πως σου έγραφα νέα. Τα ίδια. Τις π...

Δαφνοστεφανωμένη ζω Ω  μούσα  του ποιητή Με μύρον που αναβλύζει ευωδία δίνω το ασημένιο τάσι μου για έμπνευση  Καινούργιες ωδές του στέλνω ω...

Πορεία μοναχική πάνω στον μαυροπίνακα. Λευκή εκείνη, εύκολα σβήνεται. Κάτω απ’ τον  υγρό σπόγγο επάνω στο σώμα του μαύρου πίνακα γίνεται τίπ...

Είσαι ένα βιβλίο που ποτέ δεν έχει την ίδια  αρχή, την μέση και το τέλος. Τίποτα δεν είναι ίδιο μαζί σου, κι ας όλα επαναλαμβάνονται. Οποιοδ...

Έμαθα να μετρώ τα ολόκληρα φεγγάρια.  Και να σε ψάχνω στα μισοφέγγαρα. Να χαράζω τις νύχτες με τα νύχια μου φωνάζοντας τ' όνομά σου.  Σε...