ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Δαφνοστεφανωμένη ζω Ω  μούσα  του ποιητή Με μύρον που αναβλύζει ευωδία δίνω το ασημένιο τάσι μου για έμπνευση  Καινούργιες ωδές του στέλνω ω...

Πορεία μοναχική πάνω στον μαυροπίνακα. Λευκή εκείνη, εύκολα σβήνεται. Κάτω απ’ τον  υγρό σπόγγο επάνω στο σώμα του μαύρου πίνακα γίνεται τίπ...

Είσαι ένα βιβλίο που ποτέ δεν έχει την ίδια  αρχή, την μέση και το τέλος. Τίποτα δεν είναι ίδιο μαζί σου, κι ας όλα επαναλαμβάνονται. Οποιοδ...

Έμαθα να μετρώ τα ολόκληρα φεγγάρια.  Και να σε ψάχνω στα μισοφέγγαρα. Να χαράζω τις νύχτες με τα νύχια μου φωνάζοντας τ' όνομά σου.  Σε...

Μπορούν να πετάξουν ελεύθερα τα πουλιά.  Όμως κι εμάς ένα βήμα μας χωρίζει από τον ουρανό. Όταν αγαπιούνται οι άνθρωποι είναι σα να πετούν.....