ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Η σιωπή και η μοναξιά ακολουθούν τα βήματα μου.... Κι ένας ύπνος βαθύς δίνει διέξοδο στα πιο αληθινά μου αισθήματα.... Κι είναι κι αυτό το δ...

Το σώμα νεκρώνει μια οθόνη έγινε ζωή ένα βιβλίο στο ράφι αναζητεί πνοή. Θέρμη για ξεφύλισμα μένει έρμη σε χάος πληροφοριών η αληθινή γνώση δ...

  Όταν με νιώσεις να γεννιέμαι απ΄τις στάχτες θα θυμηθείς πώς με πέταξες στις ράγες. Όταν με βρεις μέσ’ τις τσέπες σαν χαρτί που το έσκισες ...

Επειδή ήξερα πώς είναι  να είσαι γεμάτος πληγές, απόκτησα ένα χούι... Όπου έβλεπα πληγή,  έτρεχα να την γιατρέψω... Όπου έβλεπα πόνο, έτρεχα...

Πονάω. Μιλάω, γελάω, κάνω χαβαλέ. Πονάω. Στο σώμα, στη ψυχή.  Προσποιούμαι. Είναι εύκολο... Ετσι κι αλλιώς δε νοιάζεται και κανένας. Δε χρει...