ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Πόσα έχασα όσα δεν φαντάζεσαι, φοβόμουν την προσέγγιση των κυμάτων! Μου αρκούσε ένα κοιταγμά σου να ξεπεράσω το φόβο  μου στα δικά σου απέρα...

Εσύ μονάχα την ψυχή ξεπλένεις μ' όνειρανθούς και αυγινή δροσιά Εσύ μονάχα ανάσα ανέσπερη έχεις τον τρόπο να μαλακώνεις την καρδιά...  Τη...

Ξέρεις τι με σώζει? Που ό,τι θέλησα... Ό,τι πόθησα... Ό,τι λάτρεψα... Η φαντασία μου το πραγματοποίησε... Ονειρευόμουν τόσο έντονα που έπιαν...

Είσαι μόνος... Χαμογελάς μέσα στην οικεία σου ερημιά, στο χώρο το μεστό από την ώριμη,  τη γαλήνια εκδοχή σου. Με βήματα άφοβα προχωράς προς...

Υπήρξε μια γυναίκα, πανέμορφη πολύ, με ήλιους μες στο βλέμμα, με λυγερό κορμί. Την έλεγαν Αγάπη, τη θέλανε πολλοί, μα εκείνη μονάχα  έλιωνε ...