ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Στα σοκάκια σου  τα ραγισμένα  τα τρυφερά μου χέρια αναζητούν μια στιγμή μαζί σου μοναδική πέτρα να γίνουμε η αγάπη πάνω της να ξαποστάσει α...

  ...κι ύστερα θα αφήσουμε τη βροχή  να μας χαιδέυει το πρόσωπο  και θα νιώθουμε το χέρι της μάνας μας  απαλό και σκληρό μαζί,  να ξεβάφει τ...

Δεν είμαι εγώ αυτή που βλέπω  στον καθρέφτη μου.  Πάντα ίδια, με διαφορετικό χρώμα στο μαλλι,  πότε με κραγιόν, πότε άνευ,  με πανιά επάνω μ...

Καμμιά φορά... Σκέφτομαι πόσο αλλάζουν τα σκηνικά , και όλα από εσένα.. Νομίζεις πως εγώ είμαι αυτή που επιδιώκω να αλλάζω τα τοπία σου, μα ...

Πιστεύω! Με την τρέλα αντάμα...  σε πιστεύω ..άλλωστε! Στήνω κυνήγι σ' ένα αίνιγμα  καρφί! Που με γδέρνει τρέχοντας,  μέχρι το ξημέρωμα!...