ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Οι δρόμοι, αποπνικτικοί γεμάτοι από αιθάλη! Σ' αυτές εδώ τις γειτονιές, το χνώτο από την πείνα, απλώνεται σαν σύννεφο, σαν μουχ...

Κοιμάμαι με μάτια ορθάνοιχτα Καμιά αχτίδα φωτός από τα φωτεινά όνειρά μου να μην πάει χαμένη Υφαίνω όνειρα με παραμυθένιους ήλιους ...

      Βουτώ στο χρώμα της θάλασσας  με τέτοιο πάθος, σαν να κολυμπώ στα νερά του έρωτα  μαθαίνοντας το κορμί μου στο κορμί σου        Β...

¨Ασε με να κάνω ένα ταξίδι με του νου το φτέρωμα τώρα που κλείσαν οι πύλες τ' ουρανού για τους ανθρώπους τώρα που λευτερώνονται...

Θεέ μου γιατί βιάστηκες να με φέρεις κοντά σου; Οι άνθρωποι κάτω λένε διάφορα.... κουφά. Πως τάχα στέλνεις δοκιμασίες, πως μ' ...