ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019

Στοιχειό θα γίνω και θα 'ρθω (της Κατερίνας Πανταλέων)

›
Απόψε το πήρα απόφαση. Θα πλύνω καλά τα σκονισμένα όνειρα μου, που τόσα χρόνια παραπονεμένα περιμένουν. Κι ύστερα θα τα απλώσω να ...

Αχ βρε Μιχάλη (του Χρήστου Παπαχρυσάφη)

›
 Αχ βρε Μιχάλη!!! Ο φόβος ήταν συνώνυμος με το όνομά σου. Μικρά παιδιά 10 χρονών θυμάμαι, πηγαίναμε στις νεόκτιστες οικοδομές της γειτο...
1 σχόλιο:
Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019

Άτιτλο (του Τάκη Πάνου)

›
Σαν κείνα τα παιδιά, καθώς σέρνοντας το θλιβερό βήμα  μες τη σκόνη, δίχως τ' αύριο  σκονισμένα υγρά μάτια, διψασμένα που ρωτούν με...

Επιβίωση (της Μάρθας Καναρη)

›
… και πέρασε καιρός για να καταλάβω , πως θαύμα δεν είναι να περπατάς πάνω στο νερό... Έπρεπε να μεστώσω για να αντιληφθώ, πως θαύμα εί...
Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2019

Το νησί του ονείρου (της Κατερίνας Σολωμού)

›
Ναυάγησα στης ελπίδας το νησί Αδύνατη η φυγή μου ξονειρεύτηκε το όνειρο. Σαν αλλος Οδυσσέας στο νησί των Σειρήνων. Ανελέητος ο ήχος τω...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Χρήστος Παπαχρυσάφης
Προβολή πλήρους προφίλ

Σελίδες

▼
Από το Blogger.