ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Αγαπάω τα όνειρα. Γεννιούνται την ημέρα, και τρέχουνε στον δρόμο σαν αυτοκίνητα. Ανδρώνονται στο ταξίδι της θλίψης που δεν έχει φρέν...

Μα τι τάχα να γυρευει μια πεταλούδα στην άκρη ενός κατακοκκινου τριαντάφυλλου, στα χείλη μιας ολανθιστης μαργαρίτας; Και γιατί έτσι γρη...

Μ’ αρέσουν τα δέντρα. Χρόνια θα ζουν αφότου φύγουμε Αγέρωχα, περήφανα θα φτιάχνουν δάση δίχως να προσπαθούν να ελέγξουν τα γύρω του...

Δυο δρόμοι παίζουνε κρυφτό Ποιός τα φυλάει; Μόνο εγώ Διαλέγω ήλιο Σβήνω φεγγάρι Μα είμαι νύχτα Δίχως φανάρι Έχει το άδικο η ψυχή ...

Να μη γυρίσεις πίσω. Σε χαιρέτησα, έκλαψα, πόνεσα, έκλεισα τα παράθυρα και ζούσα στο ζωντανό τάφο μου, έκοβα τα χέρια μου να δω εάν τρ...