ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Παγωνιά στις γειτονιές του πλανήτη. Σ’ένα κουκούλι του «εγώ» κλεισμένοι, τον κόσμο κοιτάμε απ’το φεγγίτη. Άπραγοι,σιωπηλοί,υπνωτισμένο...

Απονη μου αγκαλιά σαν λαβύρινθου σπηλιά μέσα σου έχω χαθεί σώμα μου χωρίς ψυχή Εσύ ψάχνεις το κλειδί και του μύτου την αρχή Εγώ ψά...

Στο παραμύθι μου σε κυοφορούσα δεν έλειψες στιγμή ,από τη μαγεία του μύθου κι όταν σε γέννησα, μια ουτοπία κράτησα στα χέρια πλάσμα αν...

Μην με αγγίζεις ... Ακόμη και το βλέμμα σου άγγιγμα είναι... Αν δεν θυμάσαι τι λέγαμε ...να με διεκδικείς Να σε διεκδικώ κάθε στιγμή...

Τί έμεινε να λαχταρά η ψυχή; Τώρα τα χείλη θα διψούν χαρακωμένα. Κι ένα κουφάρι το κορμί χωρίς εσένα. Μιά αποξένωση θεριεύει ανάμε...