ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Περπάτησα μόνη  στα μέρη που πηγαίναμε μαζί.. Ακολούθησα την ίδια πορεία.. Πάτησα στα χνάρια που άφησες κάποτε.. Και σ' ένιωσα ...

Στου ονείρου τη γιορτή σαν προβολείς ομίχλης οι φανοστάτες όνειρα μοναχικά φωτίζουν εικόνες φαγωμένες ζωντανεύουν στη βαθιά σιγή π...

Αγάπησα τη ζωή… κι αυτή αγάπησε εμένα… Κόντρα εγώ , κόντρα κι αυτή, σ’ έναν ατέρμονο διάλογο πάθους και έντασης, που κατέληγε πάντα φιλί ...

Είναι παχύς κι αληθινός  του πλάτανου ο ίσκιος και μοιάζει όαση σωστή,  στου κάθε κατάκοπου, πεζού τη ζάλη. Κι εκεί μπορεί κανείς, στ...

Μαύρο μετάξι έντυσε η νύχτα το κορμί της και με ασήμια στόλισε τα ξέπλεκα μαλλιά της. Της άνοιξης τ’αρώματα χύμηξαν στον αέρα και ...