ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Στου ονείρου τη γιορτή σαν προβολείς ομίχλης οι φανοστάτες όνειρα μοναχικά φωτίζουν εικόνες φαγωμένες ζωντανεύουν στη βαθιά σιγή π...

Αγάπησα τη ζωή… κι αυτή αγάπησε εμένα… Κόντρα εγώ , κόντρα κι αυτή, σ’ έναν ατέρμονο διάλογο πάθους και έντασης, που κατέληγε πάντα φιλί ...

Είναι παχύς κι αληθινός  του πλάτανου ο ίσκιος και μοιάζει όαση σωστή,  στου κάθε κατάκοπου, πεζού τη ζάλη. Κι εκεί μπορεί κανείς, στ...

Μαύρο μετάξι έντυσε η νύχτα το κορμί της και με ασήμια στόλισε τα ξέπλεκα μαλλιά της. Της άνοιξης τ’αρώματα χύμηξαν στον αέρα και ...

Χορευει το σουρουπο αγκαλιά με τη βροχή αργεντίνικο τανγκο. Χορεύει η ψυχή στο ρυθμό της προσμονης με κόκκινο κρασί να μεθυσει. Σκο...